ΟΜΑΔΑ 27/ΑΣΚΗΣΗ 4

 

( Ένα τείχος, η ελευθερία μου)

Να περνάς την πύλη θαρραλέα

Να είσαι ο τολμηρός της μέρας

Να γίνεσαι διαβάτης

Όταν γκρεμίζεται ένα υψωμένο τείχος

Θα κουμπώσω το παλτό

Για να περάσω σαν φυγάς

Απ΄ τη δική μου χώρα

Θα αφεθώ στους ήχους

Μιας νυχτιάς, σαν νιώσω την ανάγκη

Να ταυτιστώ μαζί της

Στην ψυχή μου έχω έναν φόβο

Αλλά είναι η σκιά του που μυρίζω

Θα την χαϊδέψω απαλά

Και θα την στρέψω στα ψηλά

Να νιώσει πέρα τα βουνά

Να βρει γαλήνη

Δε θα τολμήσει ο Δαμαστής

Να κόψει στο κρεβάτι του

Τα όνειρα που αισθάνθηκαν

Ελεύθερα ξανά, μετά την Πτώση

Σαν τέλος

Σαν επιστροφή

Σαν δεύτερη ανατολή.

Ε.Π.